تقریباً دو دهه است که مقامات ایران به بازرسان مستقل اجازۀ دیدار از زندان‏ها‏ی ایران را نمی‏دهند. آنها از انجام واقعیِ تحقیقات در مورد اتهاماتِ مربوط به نقض حقوق زندانیان امتناع ورزیده‏اند‏ و زندانیانی که گزارش کردند شکنجه شده‏اند‏ را تحت پیگرد قرار داده‏اند‏. اما علیرغم این محدودیت‏ها‏، گروه‏ها‏ی حقوق بشر و فعالانی که به دلیل اقدامات مسالمت آمیز خود زندانی شده‏اند‏ کماکان به تهیۀ گزارش در مورد شکنجه و نقض ضمانت‏ها‏ی آئین دادرسی که به طور سیستماتیک در زندان‏ها‏ی ایران وجود دارد، ادامه می‏دهند.

در روز 24 اوت (برابر با 2 شهریور) محمد مهدی حاج حسینی، رئیس سازمان زندان‏ها‏ی ایران که با شواهد غیر قابل انکاری مواجه شده بود، عذرخواهی نموده و قول داد در مورد بدرفتاری‏ها‏ تحقیق به عمل آورده و از وقوع مجدد موارد نقض حقوق پیشگیری کند. اما باور کردن سخنان وی دشوار است. تنها در عرض سه سال گذشته حد اقل 5 زندانی در شرایط مشکوکی جان خود را از دست داده‏اند‏ و مسئولان در انجام تحقیقاتِ شفاف در این مورد کوتاهی کرده‏اند‏ و هیچکس را پاسخگو ندانسته‏اند‏. مسئولان حد اقل در دو مورد، افرادی که از شکنجه و بدرفتاری در زندان گزارش داده بودند را متهم ساختند.

این ویدیوهای لو رفته نمونۀ کوچکی از آنچه که در زندان‏ها‏ی ایران اتفاق می‏افتد را نشان می‏دهند اما اینها احتمالاً فقط بخش کوچکی از تمام واقعیت هستند. در ویدیوهای مزبور فیلمی از دو بند دیگر زندان که تحت کنترل  نیروهای اطلاعاتی قرار دارند و زندانیان سیاسی در آن‏ها‏ اغلب با آزارهای جدی از جمله حبس‏ها‏ی انفرادی طویل‏المدت، استفاده از چشمبند و شکنجه مواجه هستند، دیده نمی‏شود. بر طبق اظهارات زندانیان، زندان اوین که محل نگهداری زندانیان بیشتر شناخته شده است در واقع در مقایسه با زندان‏ها‏ی دیگر به ویژه زندان‏ها‏یی که دور از پایتخت هستند، از استاندارد بهداشتی بالاتر و دسترسی به مراقبت‏ها‏ی پزشکی بهتری برخوردار است.

اگر در وعده‏ها‏ی معمولاً پوچ مقامات، ذرّه‏ای صداقت وجود داشته باشد آنها باید حد اقل تمام اتهامات مطروحه علیه زندانیانی که از بدرفتاری در زندان گزارش کرده‏اند‏ را باطل نمایند. آنها باید از زندانیانی که مورد بدرفتاری قرار گرفته‏اند‏ دعوت به عمل آورند تا اقامۀ دعوی نمایند و به یک کمیسیون بی طرف از وکلای معتبر حقوق بشر در داخل کشور اجازه دهند تا با دیدار از زندان اوین و بررسی تمام ویدیو به طور کامل، در مورد نحوۀ رفتار با زندانیان تحقیق کنند.